{"id":3085,"date":"2023-09-07T13:28:42","date_gmt":"2023-09-07T11:28:42","guid":{"rendered":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/sanktuarium\/"},"modified":"2025-03-24T14:46:25","modified_gmt":"2025-03-24T13:46:25","slug":"sanktuarium","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/sanktuarium\/","title":{"rendered":"Sanktuarium"},"content":{"rendered":"\n \n
\n
\n
\n
\n \n <\/h6>\n
\n
\n <\/h6>\n
Historia Cudownego Obrazu oraz Sanktuarium Matki Bo\u017cej Sokalskiej  Geneza powstania cudownego obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej, zapisana przez kronikarza w roku 1617, zawiera wiele element\u00f3w nadprzyrodzonych, wchodz\u0105cych niekiedy w sfer\u0119 legendy. \u015aredniowieczne kroniki wielokrotnie wspominaj\u0105 o artystach, kt\u00f3rzy w cudowny spos\u00f3b odzyskiwali wzrok, utracony na skutek wyt\u0119\u017conej pracy. Jednym z nich mia\u0142 by\u0107 autor sokalskiego obrazu, nadworny malarz kr\u00f3la W\u0142adys\u0142awa Jagie\u0142\u0142y, Jakub W\u0119\u017cyk. Po cudownym przejrzeniu, postanowi\u0142 namalowa\u0107 wiern\u0105 kopi\u0119 wizerunku Matki Bo\u017cej Cz\u0119stochowskiej. Mimo posiadanych wcze\u015bniej niezwyk\u0142ych zdolno\u015bci do zapami\u0119tywania ludzkich twarzy, z trudno\u015bci\u0105 przypomina\u0142 sobie rysy Madonny Cz\u0119stochowskiej. Trzykrotnie wi\u0119c wraca\u0142 na Jasn\u0105 G\u00f3r\u0119, by poczyni\u0107 odpowiednie szkice. Wreszcie po powrocie z trzeciej pielgrzymki mia\u0142 zasta\u0107 gotowy ju\u017c obraz, namalowany w cudowny spos\u00f3b. Z obrazem tym W\u0119\u017cyk uda\u0142 si\u0119 do Sokala, umieszczaj\u0105c go w ma\u0142ej cerkwi, le\u017c\u0105cej poza miastem nad rzek\u0105 Bug. Sam malarz r\u00f3wnie\u017c osiad\u0142 w Sokalu, gdzie by\u0142 \u015bwiadkiem rodz\u0105cego si\u0119 kultu, jakim zacz\u0119li darzy\u0107 wizerunek Matki Bo\u017cej licznie przybywaj\u0105cy do cerkwi p\u0105tnicy polscy i ruscy.   Tak przedstawia si\u0119 na wp\u00f3\u0142 legendarna tradycja o powstaniu obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej. Nie ulega jednak w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce sokalski obraz nale\u017cy do najstarszych w Polsce. Przyjmuje si\u0119, \u017ce wizerunek Madonny z Dzieci\u0105tkiem, malowany na cyprysowej tablicy na wz\u00f3r obrazu cz\u0119stochowskiego, powsta\u0142 w latach 90-tych XIV stulecia. W tym te\u017c czasie zaniesiony zosta\u0142 do Sokala, gdzie zas\u0142yn\u0105\u0142 licznymi \u0142askami i cudami. Obraz Matki Bo\u017cej znajdowa\u0142 si\u0119 w cerkwi ponad 120 lat. Autorzy licznych opracowa\u0144 milcz\u0105 o tym okresie.   Kolejn\u0105 wzmiank\u0119 o obrazie mamy dopiero w roku 1519, a wi\u0119c z okresu najazdu tatarskiego na Sokal, kt\u00f3ry obr\u00f3ci\u0142 w ruin\u0119 ca\u0142e miasto, nie oszcz\u0119dzaj\u0105c znajduj\u0105cej si\u0119 nad brzegiem Bugu ma\u0142ej cerkwi. Obraz zosta\u0142 odnaleziony w nienaruszonym stanie. Zbudowano w\u00f3wczas dla niego ma\u0142y drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142, stawiaj\u0105c go dla wi\u0119kszego bezpiecze\u0144stwa na ma\u0142ej wyspie mi\u0119dzy rzekami Bug i Rata. Od tej pory opiek\u0119 nad obrazem zacz\u0119li sprawowa\u0107 kap\u0142ani obrz\u0105dku \u0142aci\u0144skiego. Jednak i oni nie wykazali si\u0119 zbytni\u0105 gorliwo\u015bci\u0105 w strze\u017ceniu tego miejsca, ograniczaj\u0105c liczb\u0119 nabo\u017ce\u0144stw do dw\u00f3ch lub trzech w ci\u0105gu roku. Ciekawym jest jednak fakt, \u017ce pomimo zaniedba\u0144 ze strony duchowie\u0144stwa ko\u015bci\u00f3\u0142 oraz znajduj\u0105cy si\u0119 w nim obraz Matki Bo\u017cej nie przesta\u0142 cieszy\u0107 si\u0119 popularno\u015bci\u0105 w\u015br\u00f3d wiernych. Prawdopodobnie dzi\u0119ki licznym pielgrzymkom Polak\u00f3w, Rusin\u00f3w i Ormian zdo\u0142a\u0142 on przetrwa\u0107 bez nale\u017cytej opieki blisko 100 lat.   Ratowania tego podupad\u0142ego obiektu sakralnego podj\u0119li si\u0119 w roku 1598 biskup che\u0142mski Stanis\u0142aw Gomoli\u0144ski. W dniu 28 sierpnia 1598 roku zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 on do zarz\u0105du prowincji bernardyn\u00f3w o przyj\u0119cie tej plac\u00f3wki, prosz\u0105c, by osiad\u0142o tu przynajmniej dw\u00f3ch ojc\u00f3w z klasztoru lwowskiego. Faktyczne przekazanie bernardynom ko\u015bcio\u0142a wraz z przyleg\u0142ymi terenami nast\u0105pi\u0142o 17 pa\u017adziernika 1599 roku. Restauracj\u0119 zniszczonego ko\u015bcio\u0142a rozpocz\u0119to na wiosn\u0119 1600 roku. Ze szczeg\u00f3ln\u0105 troskliwo\u015bci\u0105 zaj\u0119to si\u0119 o\u0142tarzem, w kt\u00f3rym znajdowa\u0142 si\u0119 s\u0142yn\u0105cy \u0142askami obraz Matki Bo\u017cej. By\u0142y to jednak tylko dora\u017ane zabiegi, gdy\u017c ju\u017c w\u00f3wczas zacz\u0119to my\u015ble\u0107 o budowie okaza\u0142ej, otoczonej warownym murem \u015bwi\u0105tyni. Dzi\u0119ki wielkiej hojno\u015bci dobrodziej\u00f3w, prace nad budow\u0105 nowej \u015bwi\u0105tyni posuwa\u0142y si\u0119 do\u015b\u0107 szybko. Ju\u017c 14 kwietnia 1619 roku Sokal prze\u017cywa\u0142 uroczysto\u015bci zwi\u0105zane z konsekracj\u0105 nowej \u015bwi\u0105tyni oraz intronizacj\u0105 obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej.  My\u015bl o koronacji cudownego obrazu pojawi\u0142a si\u0119 sto lat p\u00f3\u017aniej, tu\u017c po uroczysto\u015bciach koronacyjnych na Jasnej G\u00f3rze. Sk\u0142adane przed komisj\u0105 zeznania wiernych o otrzymanych za wstawiennictwem Maryi cudach i \u0142askach, upowa\u017cni\u0142y biskupa Aleksandra Fredr\u0119 do wydania w dniu 7 kwietnia 1723 roku dekretu o uznaniu obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej za \u201es\u0142yn\u0105cy \u0142askami\u201d. Dekret m\u00f3wi\u0105cy o \u201ecudowno\u015bci\u201d obrazu oraz zeznania spisane przez komisj\u0119 zosta\u0142y przes\u0142ane do Stolicy Apostolskiej. Biskup do\u0142\u0105czy\u0142 r\u00f3wnie\u017c specjaln\u0105 pro\u015bb\u0119 o pozwolenie na uroczyst\u0105 koronacj\u0119 obrazu Matki Bo\u017cej. Sprawa zosta\u0142a przy\u015bpieszona przez kr\u00f3la Augusta II, kt\u00f3ry w oddzielnym li\u015bcie skierowanym do papie\u017ca Innocentego XIII popar\u0142 starania biskupa Fredry, rodziny Potockich i samych bernardyn\u00f3w. Dzi\u0119ki tym zabiegom ju\u017c 16 stycznia 1724 roku papie\u017c Inocenty XIII podpisa\u0142 dekret zezwalaj\u0105cy na koronacj\u0119. Pismo to zosta\u0142o przes\u0142ane do Polski wraz dwiema z\u0142otymi koronami.   Po otrzymaniu stosownych dekret\u00f3w, gwardian sokalski o. Ignacy Or\u0142owski ustali\u0142 dat\u0119 koronacji na 8 wrze\u015bnia 1724 roku. O dokonanie tego aktu zosta\u0142 poproszony arcybiskup lwowski Jan Skarbek. Koronacja obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej by\u0142a pierwsz\u0105 na tak wielk\u0105 skal\u0119 koronacj\u0105 cudownego obrazu w Polsce. Wprawdzie wcze\u015bniej ukoronowano ju\u017c obrazy w Cz\u0119stochowie, Nowych Trokach i Kodniu, jednak \u017cadna z nich nie przybra\u0142a tak uroczystego charakteru, jak w przypadku Sokala. Akt koronacji odprawiony w Sokalu przyczyni\u0142 si\u0119 do poszerzenia zasi\u0119gu oddzia\u0142ywania tego sanktuarium. Z lokalnego miejsca kultu, Sokal ur\u00f3s\u0142 do rangi sanktuarium regionalnego. Nic wi\u0119c dziwnego, \u017ce zacz\u0119to je dumnie nazywa\u0107 \u201eRusk\u0105 Cz\u0119stochow\u0105\u201d.   Okres \u015bwietno\u015bci sokalskiego sanktuarium zosta\u0142 definitywnie zamkni\u0119ty dat\u0105 25 maja 1843 roku. W\u00f3wczas to na skutek nieostro\u017cno\u015bci zakrystiana, p\u00f3\u017anym wieczorem wybuch\u0142 po\u017car, kt\u00f3ry zniszczy\u0142 ca\u0142e wn\u0119trze ko\u015bcio\u0142a z organami, o\u0142tarzami i freskami. W ci\u0105gu zaledwie pi\u0119ciu lat, dzi\u0119ki wyt\u0119\u017conej pracy i ofiarno\u015bci nowych dobrodziej\u00f3w, ko\u015bci\u00f3\u0142 i klasztor zosta\u0142y odnowione. Postarano si\u0119 r\u00f3wnie\u017c o renowacj\u0119 obrazu Matki Bo\u017cej, kt\u00f3ry na swe dawne miejsce wr\u00f3ci\u0142 7 wrze\u015bnia 1848 roku, podczas po\u015bwi\u0119cenia odnowionego ko\u015bcio\u0142a i klasztoru. Uroczysto\u015b\u0107 ta, mimo licznych ogranicze\u0144 ze strony zaborc\u00f3w, zgromadzi\u0142a kilka tysi\u0119cy pielgrzym\u00f3w. Wzgl\u0119dnie ustabilizowana sytuacja trwa\u0142a w klasztorze zaledwie kilkana\u015bcie lat, bowiem ju\u017c w dniu 28 maja 1870 roku wybuch\u0142 w Sokalu nowy po\u017car, kt\u00f3ry poch\u0142on\u0105\u0142 opr\u00f3cz ko\u015bcio\u0142a i klasztoru tak\u017ce cz\u0119\u015b\u0107 miasta wraz z ko\u015bcio\u0142em parafialnym. Dzi\u0119ki przytomno\u015bci umys\u0142u jednego z braci zakonnych, kt\u00f3ry zamkn\u0105\u0142 si\u0119 szczelnie w zakrystii z cudownym obrazem, uda\u0142o si\u0119 uratowa\u0107 przed zniszczeniem wizerunek Sokalskiej Madonny.   Mimo ogromnych zniszcze\u0144 spowodowanych po\u017carami, sokalskie sanktuarium do ko\u0144ca XIX wieku nadal promieniowa\u0142o jako centrum kultu i miejsce modlitwy wielu pielgrzym\u00f3w przybywaj\u0105cych tutaj tak\u017ce spoza granic Polski. Jednak szanse na powr\u00f3t do dawnej \u015bwietno\u015bci pogrzeba\u0142y XIX-wieczne konflikty narodowo\u015bciowe, kt\u00f3re odci\u0105gn\u0119\u0142y od Sokala rzesze pielgrzym\u00f3w obrz\u0105dku wschodniego. Ostateczny cios zada\u0142y decyzje polityczne z 1951 roku, na mocy kt\u00f3rych Sokal znalaz\u0142 si\u0119 w granicach \u00f3wczesnego Zwi\u0105zku Radzieckiego. Klasztor zosta\u0142 przeznaczony do kasaty i wraz z ko\u015bcio\u0142em zamieniony na obiekt \u015bwiecki. W\u00f3wczas wyposa\u017cenie ko\u015bcio\u0142a i zakrystii przeniesiono do Le\u017cajska, za\u015b obraz Madonny umieszczono w ma\u0142ej kapliczce, przy ko\u015bciele Bernardyn\u00f3w w Krakowie. Tutaj odbiera\u0142a cze\u015b\u0107 od kresowian mieszkaj\u0105cych obecnie w Krakowie. Przed przeniesieniem obrazu do Hrubieszowa poddano niezb\u0119dnej konserwacji w pracowni Jerzego Kumali, za\u015b okoliczno\u015bciowe sukienki i z\u0142ote korony wykona\u0142 krakowski metaloplastyk Tadeusz Rybski. Obraz w nowej oprawie plastycznej zosta\u0142 pob\u0142ogos\u0142awiony przez Ojca \u015awi\u0119tego w Kalwarii Zebrzydowskiej.  Diecezja zamojsko-lubaczowska zaprosi\u0142a do osiedlenia si\u0119 na sta\u0142e w Hrubieszowie przedstawicieli, wielce zas\u0142u\u017conego dla Ko\u015bcio\u0142a i Ojczyzny, zakonu Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w. Przybycie Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w oznacza wzmocnienie zbawczego trendu maryjnego. Przywioz\u0105 oni bowiem do Hrubieszowa \u2013 jakby w przepysznym posagu \u2013 s\u0142awny histori\u0105 i cudami obraz Matki Boskiej Sokalskiej. Wielk\u0105 s\u0142aw\u0105 cieszy\u0142 si\u0119 ten Obraz, przechowywany w klasztorze Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w w Sokalu, zw\u0142aszcza od roku 1648, kiedy to klasztor sokalski, obroni\u0142 si\u0119 przed wojskami Bohdana Chmielnickiego. Zaraz potem ofensyw\u0119 tych wojsk powstrzyma\u0142y pot\u0119\u017cne mury Zamo\u015bcia. Wielkiego wyr\u00f3\u017cnienia dost\u0105pi\u0142 cudowny obraz Matki Bo\u017cej Sokalskiej w pierwszych latach osiemnastego wieku. Jego bowiem koronacja w 1724 roku by\u0142a trzecia tego rodzaju uroczysto\u015bci\u0105 w Rzeczypospolitej \u2013 po Jasnej G\u00f3rze w roku 1717 i Kodniu nad Bugiem w roku 1723.  Dok\u0142adnie 50 lat temu zachodnia cz\u0119\u015b\u0107 Sokala wraz z klasztorem Ojc\u00f3w Bernardyn\u00f3w i cudownym obrazem Matki Bo\u017cej Sokalskiej znalaz\u0142a si\u0119 poza granicami Polski. W czasie ewakuacji klasztoru sokalskiego w 1951 roku Bernardyni zabrali ze sob\u0105 do Polski tak\u017ce ten cudowny Obraz. Nadszed\u0142 obecnie moment, aby ten skarb kultury narodowej i obiekt kultu religijnego znalaz\u0142 dla siebie godn\u0105 i sta\u0142\u0105 przysta\u0144. Odleg\u0142o\u015b\u0107 Hrubieszowa od Sokala wynosi tylko 50 km. \u017byj\u0105 jeszcze ludzie, kt\u00f3rzy pami\u0119taj\u0105 piesze pielgrzymki mieszka\u0144c\u00f3w Hrubieszowa i okolicy do Sokala. I oto najdalej na wsch\u00f3d po\u0142o\u017cone miasto w Polsce mo\u017ce si\u0119 wkr\u00f3tce cieszy\u0107 s\u0142aw\u0105 \u017cywego sanktuarium maryjnego. Ju\u017c teraz mamy podstawy ku temu, by z tego obrotu sprawy serdecznie si\u0119 radowa\u0107 i sk\u0142ada\u0107 dzi\u0119ki dobremu Bogu. \/Fragment Listu pasterskiego Ks. Biskupa Jana \u015arutwy z dnia 17.06.2001 r.\/  W pierwszych dniach wrze\u015bnia 2002 r. Matka Bo\u017ca Sokalska niejako po\u017cegna\u0142a Krak\u00f3w i nawiedzi\u0142a kilka miast po\u0142udniowej Polski ( Tarn\u00f3w \u2013 3 wrze\u015bnia, Rzesz\u00f3w \u2013 4 wrze\u015bnia, Przeworsk \u2013 5 wrze\u015bnia, Zamo\u015b\u0107 \u2013 6 wrze\u015bnia) zmierzaj\u0105c w uroczystej peregrynacji do nowego sanktuarium w Hrubieszowie. Uroczysto\u015bci intronizacji cudownego obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej poprzedzi\u0142y misje prowadzone przez dw\u00f3ch misjonarzy bernardy\u0144skich z Dukli: o. Bonawentur\u0119 Misztala, kustosza duklielskiego sanktuarium i o. Andrzeja Szczypt\u0119, proboszcza dukielskiej parafii. W sobot\u0119 7 wrze\u015bnia zosta\u0142a uroczy\u015bcie powitana przez Jego Ekscelencj\u0119 Ks. Biskupa Jana \u015arutw\u0119, ordynariusza diecezji zamojsko-lubaczowskiej, OO. Bernardyn\u00f3w, duchowie\u0144stwo i wierny lud. W niedziel\u0119 8 wrze\u015bnia w drugi dzie\u0144 uroczysto\u015bci intronizacyjnych uroczystej sumie przewodniczy\u0142 O. Romuald Ko\u015bla, Prowincja\u0142 OO. Bernardyn\u00f3w z Krakowa.<\/h6>\n
\n
\n <\/h6>\n <\/div>\n <\/div>\n <\/section>\n \n \n \n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Historia Cudownego Obrazu oraz Sanktuarium Matki Bo\u017cej Sokalskiej  Geneza powstania cudownego obrazu Matki Bo\u017cej Sokalskiej, zapisana przez kronikarza w roku 1617, zawiera wiele element\u00f3w nadprzyrodzonych, wchodz\u0105cych niekiedy w sfer\u0119 legendy. \u015aredniowieczne kroniki wielokrotnie wspominaj\u0105 o artystach, kt\u00f3rzy w cudowny spos\u00f3b odzyskiwali wzrok, utracony na skutek wyt\u0119\u017conej pracy. Jednym z nich mia\u0142 by\u0107 autor sokalskiego obrazu, … Continue reading „Sanktuarium”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":16,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-3085","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3085","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3085"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/3085\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/hrubieszow.bernardyni.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3085"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}